Τα γυάλινα δοχεία που προορίζονται για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι σχεδιασμένα για να βρίσκονται σε άμεση αλληλεπίδραση με τα φάρμακα. Οι τύποι γυαλιού που χρησιμοποιούνται για αυτούς τους περιέκτες διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: το βοριοπυριτικό γυαλί, γνωστό και ως ουδέτερο γυαλί, και το γυαλί σόδας-ασβεστίου-πυριτίας. Το βοριοπυριτικό γυαλί διαθέτει σύνθεση πλούσια σε οξείδιο του βορίου, οξείδιο του αργιλίου και οξείδια αλκαλίων ή αλκαλικών γαιών, συμβάλλοντας στην εξαιρετική υδρολυτική αντοχή του και στην τρομερή ανθεκτικότητά του έναντι θερμικών κραδασμών. Αυτός ο τύπος γυαλιού αναγνωρίζεται ως τύπος Ι λόγω των χαρακτηριστικών του. 

Από την άλλη πλευρά, το γυαλί σόδας-ασβεστίου-πυριτίας, μια παραλλαγή του γυαλιού πυριτίας, περιλαμβάνει κυρίως οξείδια αλκαλικών μετάλλων, ιδίως οξείδιο του νατρίου, και οξείδια αλκαλικών γαιών, δηλαδή οξείδιο του ασβεστίου. Η εγγενής χημική σύσταση αυτού του γυαλιού του παρέχει ένα μέτριο επίπεδο υδρολυτικής αντοχής, κατηγοριοποιώντας το ως τύπο ΙΙΙ. Ωστόσο, η επεξεργασία της εσωτερικής επιφάνειας των γυάλινων δοχείων από σόδα-ασβεστοπυρίτιο ενισχύει την υδρολυτική τους αντοχή, ανεβάζοντάς τα στην κατηγορία τύπου ΙΙ.