Κατά τη συλλογή δειγμάτων αίματος με τη χρήση εκκενωμένων σωληναρίων, διάφοροι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τον όγκο του αίματος που λαμβάνεται. Η κατανόηση αυτών των παραγόντων είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της ακριβούς και αξιόπιστης συλλογής δειγμάτων. Ας εξετάσουμε τρεις βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν τον όγκο άντλησης των εκκενωμένων σωληναρίων: Θερμοκρασία, υψόμετρο και υγρασία.

1.Θερμοκρασία (Τ):

Η θερμοκρασία παίζει σημαντικό ρόλο στην πίεση του αερίου στο εσωτερικό των εκκενωμένων σωλήνων. Η αποθήκευση των σωλήνων σε χαμηλές θερμοκρασίες μειώνει την πίεση του αερίου, με αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου άντλησης. Αντίθετα, οι υψηλότερες θερμοκρασίες μπορούν να οδηγήσουν σε μείωση του όγκου αναρρόφησης, επηρεάζοντας τη σταθερότητα ορισμένων πρόσθετων σωληνώσεων.

2.Υψόμετρο (A):

Σε μεγάλα υψόμετρα, η πίεση του περιβάλλοντος είναι χαμηλότερη από ό,τι στο επίπεδο της θάλασσας. Αυτή η διαφορά επηρεάζει την πίεση του υπολειπόμενου αερίου στο εσωτερικό του σωλήνα κατά την πλήρωση, οδηγώντας σε αντίστοιχα μικρότερο όγκο άντλησης. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο όγκος άντλησης μειώνεται κατά περίπου 0,5 mL για κάθε 1000 m αύξησης του επίγειου υψομέτρου, παρουσιάζοντας προκλήσεις όπως ο ανεπαρκής όγκος αίματος για την εξέταση και ο κίνδυνος εμβολής από αέρα.

3:

Τα επίπεδα υγρασίας μπορούν να επηρεάσουν τους πλαστικούς εκκενωμένους σωλήνες λόγω της υψηλότερης διαπερατότητάς τους στους υδρατμούς σε σύγκριση με το γυαλί. Οι πολύ υψηλές συνθήκες υγρασίας μπορεί να προκαλέσουν μετανάστευση υδρατμών στο εσωτερικό του σωλήνα, θέτοντας ενδεχομένως σε κίνδυνο τα ευαίσθητα στην υγρασία πρόσθετα. Αντίθετα, οι συνθήκες πολύ χαμηλής υγρασίας μπορούν να επιταχύνουν τη διαφυγή υδρατμών, γεγονός που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ακρίβεια των κλινικών αποτελεσμάτων που αποθηκεύονται υπό αυτές τις συνθήκες.